قسم بر مسجدالاقصاء که ما تنهای تنهاییم
خانم «آدا آهاروني» شاعره اسرائيلي ساكن حيفا، تنها يكي از اين افراد است كه اين بيزاري را با اشعار خود منعكس كرده است.برخي از اين اشعار الهام گرفته از نامههاي سربازان اسرائيلي در لبنان است.
قطعات زير، ترجمه شماري از اشعار «آهاروني» است كه به نقل از وبلاگ نقطه ته خط ميآيد:
*جهنم جنگزده The Hell With War
آنان آتشبس اعلام كردند
ولي ما به بمباران ادامه داديم
فرودگاه بيروت
و خيابانها و خانهها
ما را چه شده است؟
من از كشتن بيزارم،
از نابودي متنفرم
جنگ مخوف و رقتانگيز!
چرا ما
بايد به آنها اجازه دهيم
وادارمان كنند اينجا باشيم؟
به چه دليل؟
و چه گاه پايان خواهد يافت
اين جهنم جنگزده؟
* آقاي نخستوزير، اين كابوس كي به پايان ميرسد؟
?Mr.
Prime Minister When Will The Nightmare End
آقاي نخستوزير، اين كابوس كي به پايان ميرسد؟
- چه بدبختي بزرگي!
ميخواهم به خانه بازگردم
- به جاي گرماي خانه
رنج سرما در استخوانهاي
يخ زدهام جاري است
در حالي كه شوك وحشتناك مردي را مينگرم
كه جسد همسر
مردهاش را
زير آوارهاي خانهاش يافته است.
ما از كابوس بازگشتيم
همراه
با وحشت در قلبهايمان
و التماس در چشمانمان
آقاي نخستوزير! ما زاده
شدهايم
براي آفريدن، براي شادي و زندگي
نه براي ويراني
آقاي
نخستوزير!
لطفا اين كابوس را
كه واقعاً ميكشد نه تنها در خيال
پايان
بده
* امنيت يك دوقلوي سيامي است Safety Is A Siamese Twin
براي امنيت خود
دندانهاي آنان را ميشكنيم
براي امنيت خود
صدها تن
بمب را
بر سر آنان و امنيتشان فرو ميريزيم
به باغهاي آنان
و بر
تاكستانهاي آنان
به خانههاي آنان و بر غرور آنان
تمام اينها فقط براي
امنيت خودمان
ولي امنيت ما در كجاست؟
امنيت آنان چه ميشود!؟
واقعيت
اين است، امنيت ما و آنان
دوقلوهاي به هم چسبيده سيامي هستند
نميتوان بدون
آسيب به يكي، به ديگري آسيب برسانيد
* دروغي كه منفجر شد The Lie That Exploded
آن شب كه دروغ بزرگ
در قلب و ذهن من منفجر شد
تمام اعضاي بدن و
آرمانهايم
از هم پاشيد
آن دروغ بزرگ كه خشونت ميتواند جدالها را متوقف
كند
در اعماق قلب من
همراه بمبها منفجر شد
و در آن شب انفجار
روياهايم همراه دروغ منفجر شد
* وقتي كه به خانه بازگرديم When We Will Go Back Home
وقتي كه به خانه بازگرديم
آنها بيش از اين سر ما را كلاه نخواهند گذاشت
وقتي كه به خانه بازگرديم
به آنها نشان خواهيم داد كه صلح چيست
وقتي كه
به خانه بازگشتيم
كودكان و همسران شادمان را در آغوش خواهيم گرفت
و تلاش
خواهيم كرد كه غصهها را فراموش كنيم
در چشم همسران و كودكان آنان
سعي
خواهيم كرد، به دشواري سعي خواهيم كرد
اما ميدانم كه ما هرگز
فراموش
نخواهيم كرد
* ترس از يك پشه Fear From A Mosquito
ما مجبوريم كه پليس باشيم
در جامعهاي كه از ما متنفرند
اختلافاتي بين
مسلمانان، مسيحيان و دروزيها وجود دارد
تضادهاي پيچيده و خارمانند
اما
هنوز آنان بر يك چيز توافق دارند:
آنان همگي از ما متنفرند!
ما به يك
باتلاق وارد شدهايم
مايي كه در حال غرق شدنيم
آه خداي من! چه آشفتگياي!
و در پايان
ما تنها يك پشه يافتيم
اما نيش آن كشنده است
ما
نميبايست اينجا باشيم
آه خداي من! چه آشفتگياي!
اي چهار مادر مقدس، لطفاً
ما را نجات دهيد.
* لبنان را در صلح رها كردن Leaving Lebanon In Peace
هنگامي كه پسران سرباز در سرزمين لبنان
بودند
بگذاريد كه سربازان بروند
آنها آن قدر رنج كشيدهاند كه تحمل ندارند
بگذاريد كه سربازان بروند
برخيزيد مادران، پسران خود را آزاد كنيد
رِوكا، سارا، لياه، راشل
بگذاريد پسرانمان بروند!
سربازاني كه زير
درختان سرو هستند
نداي چهار مادر مقدس را در شادي شنيدند كه:
لبنان را ترك
كنيد، لبنان را ترك كنيد
لبنان را در صلح رها كنيد
آنان اين آواز را با
شادي خواندند و خنديدند
سربازان به خانه برويد
به خانه، به سرزمين اسرائيل
برگرديد
و اينجا را ترك كنيد، ترك كنيد.
نکته : درسته که ما با تمام چیزایی که این خانوم گفته موافق نیستیم اما تا همین جا هم می شود عمق فاجعه را فهمید.
البته تنها یک چیز از دست ما بر می آد ، یک زمانی یک سخنرانی از استاد مطهری در مورد فلسطین این تلویزیون پخش می کرد که آدم را واقعا به فکر فرو می برد یک قسمتش هم در مورد کمکهای مالی یهودیها به اسرائیل بود با آن صدای پر ابهت شهید مطهری خداییش آدم غیرتی می شد . شاید ما در عقاید دینی و منش اسلامی با هم همداستان نباشیم اما باور کنیم امروز دیگر باید به حکم وجدان انسانی خود وارد عمل شویم و تنها کمکی که از دست ما بر می آد کمک مالیه. شاید بعضی ها بگن مشکلات با پول حل نمی شه ولی من میگم پول حلال مشکلاته. خدا با ماست انشاءالله
یا علی
به نام چاشني بخش زبانها