ما که دیدیم دوستان با عناوین مختلف در مورد این فیلترینگ(حتی اسمش هم تهاجم فرهنگیه!) گله گشایی می کنن، به خصوص که تو مملکت گل و بلبل ما داره ملی هم می شه و قراره یه روز آخ جون به تعطیلات اضافه شه! گفتیم کم نیاریم و یه خورده آمار ساینتیفیک به محضر حضور انور دوستان بیاریم. اصلا همش نق می زنیم، بابا برن هر گوری رو می خوان فیلتر کنن، ایرونی جماعت ساخته شده برای خط شکنی و پریدن از دیوار آتش، روزگاری حصر دشمن شکستن و چهارشنبه سوری از رو آتیش پریدن، امروز در صورتی دیگر خط اجنبی شکنن و نرم افزار پیاده کنن که هیچ، هر فیلتر و پیلتری هم خودیها بذارن دورش زنن و این یعنی ایییینه!
از اونجایی که وقتی آدمی در مصیبتی چندتا همدرد ببینه یه خورده دردش التیام پیدا می کنه، گفتم چندتا شاهد از اجنبستان بیارم، تا یه خورده مثل و بدتر از خود ببینیم(البته نه همه!) و خدا را به نعمت داشته صد شکر گوییم و طاعت بیفزاییم و دعای خیر بر ....
وقتي همه روزگار فیلتر دارد!
* چین: با توجه به حجم و نوع فیلترینگ سفت و سختی که این کشور در مورد استفاده از اینترنت به کار میبرد، بیانصافی است که جایگاه اولین کشور مورد بررسی را به کشور دیگری بسپاریم!
بیش از ۶۰ قانون مختلف برای کنترل دسترسی به اینترنت در چین تصویب شده و ISP های مختلف موظفند که این قوانین را اجرا کنند. در واقع موج فیلترینگ وقتی قوت گرفت که دولت چین متوجه شد بسیاری از اعتراضات و شورشهای مردمی با استفاده از سیستمهای پیام کوتاه، چترومها، فورومها و... سازماندهی میشوند.
اگر از خطوط قرمز دولت چین هم بپرسيد باید از هرگونه اشاره به وقایع میدان تیانآنمن در سال 89، آزادی بیان، دموکراسی، خشونت پلیس، دالاییلاما، استقلالطلبان تبت و... نام ببریم.
علاوه بر اینها سایتهایی مثل صدای آمریکا، بیبیسی، یاهوهنگکنگ، سایتهای وابسته به دولت تایوان، سایتهای مذهبی و بودایی و البته سایتهای غیراخلاقی هم مشمول فیلتر هستند.
با این همه فیلترینگ در این کشور روند یکسان و منظمی ندارد. نمونهاش هم اینکه در اجلاس اَپک که در سال 2001 در بندر شانگهای چین برگزار شد، دسترسی به سایتهای CNN ،NBC و واشنگتنپست که در حالت عادی ممکن نبود، ممکن شد! مثال دیگر هم اگر بخواهید، باید از زمانی یاد کنیم که جیانگ زمین در مصاحبهای با نیویورکتایمز گفته بود مسئله محدودیت دسترسی به اینترنت در چین را شخصا بررسی خواهد کرد. نتیجه چه بود؟ اینکه دسترسی به سایت نیویورکتایمز در آن دوره در چین امکانپذیر شد!
نکات دیگری که بد نیست درباره چین بدانید، این است که تا به امروز حدود ۱۸۰۰ سایت مشخص در این کشور فیلتر شدهاند و نزدیک به ۶۰ نفر فعال اینترنتی، طعم بازداشت یا زندان را چشیدهاند.
دیگر اینکه از سال 1998 دولت چین بیش از ۸۰۰ میلیون دلار خرج پروژهای به نام سپر طلایی کرده که بین چينيها به دیوار بزرگ آتشین (که اشاره به دیوار بزرگ چین هم دارد) معروف است. این پروژه برای ایجاد یک شبکه بزرگ اینترنت داخلی است که امکان بررسی و کنترل دائم پلیس این کشور را داشته باشد. این سیستم از راه مسدود کردن راه آدرسهای IP و جلوگیری از نفوذ آنها به دیوار آتشین کار میکند.
و نکته آخر ما درباره فیلترینگ در این کشور این است که گفته میشود شرکتهای مانند گوگل و یاهو نیز در فیلترینگ به دولت این کشور کمک میکنند. هر سایتی كه از طرف دولت چین فیلتر شده باشد، در فهرست سیاه این موتورهای جستجو هم قرار میگیرد و صفحهای که کاربر اینترنت پس از جستجوی کلمات ممنوعه رو به روی خود میبیند، حاوی این جملات خواهد بود:
بر اساس قوانین و سیاستهای این کشور، نتایج این جستجو نشان داده نمیشود.
* ویتنام: در این کشور هم دسترسی به سایتهای مخالف دولت و سایتهای مربوط به حزبهای سیاسی و فعالان حقوق بشر امکان پذیر نیست. پلیس آنلاین فعالیت همه کاربران را تحت نظر دارد و تا به امروز چند تن از فعالان اینترنتی که این جرأت را به خود دادهاند که از مفهوم ضاله دموکراسی حرفی بزنند، دستگیر شدهاند.
* تونس: سایتهای غیراخلاقی، میل، موتورهای جستجو، ترجمه و... فیلتر شدهاند(واقعا مورد مصرف اينترنت چيست؟! مسئله این است!) تا به امروز چندین فعال اینترنتی از جمله محمد ابو که یک وکیل آزادیخواه است، بازداشت شدهاند.
* کره شمالی: دولت این کشور از راه پاک کردن صورت مسئله، کار خود را راحت کرده، فقط چند هزار نفر از جمعیت این کشور به اینترنتی محدود و به شدت سانسور شده دسترسی دارند.
* کوبا: به علت سرعت کم و هزینه بالای استفاده از اینترنت، درصد کمی از مردم این کشور کاربر اینترنت هستند که غالبا به شبکهای محدود و محلی دسترسی دارند.
* عربستان سعودی: سایتهای مخالف و منتقد دولت و سایتهای غیر اخلاقی فیلتر هستند. نکته جالب اینکه دولت این کشور با احداث یک سایت ویژه، کاربران باوجدان را تشویق میکند که با معرفی سایتهای مستحق فیلتر به این سایت، به این روند کمک کنند.
* هند: در سال 2006 ISPهای این کشور موظف شدند دسترسی به ۱۷ وبسایت مشخص را غیرممکن کنند. علاوه بر این دسترسی به یک گروه یاهو متعلق به یک جمعیت سیاسی غیر قانونی هم غیرقانونی اعلام شد. ISPها برای جلوگیری از دسترسی به این گروه، تمام گروههای یاهو را محدود کردند که این کار سروصدای بسیاری از کاربران اینترنتی را درآورده است!
* برزیل: مطمئنم تا به حال به چنین مورد خفني برنخوردهاید: تمام کافینتهای این کشور باید نام، تاریخ تولد، نشانی، شماره تماس و شماره کارت شناسایی کاربران اینترنتی خود را ثبت کنند! تمام اطلاعات اینترنتی هم باید به مدت ۵ سال ثبت و ضبط شود!
* انگلستان: پایان سال 2007 آخرین مهلت همه ISPها برای ارائه یک شبکه پاکیزه به کاربرانشان بود. شبکه پاکیزه به معنی عدم امکان دسترسی به سایتهای غیر اخلاقی و سوءاستفاده از کودکان بود که پس از به قتل رسیدن یک دختربچه و احتمال ارتباط قاتل با این سایتها، دولت این کشور برای ایجاد آن دست به کار شد. البته بعد از فعالیتهای تروریستی (از جمله انفجارهای مترو لندن)، زمزمههایی مبنی بر محدود کردن سایتهایی که به نوعی تبلیغ تروریسم میکنند هم شنیده میشود. (اینکه تا ارائه تعریف شفاف از تروریسم، چند سایت قربانی فیلترینگ دولتی این کشور خواهند شد، هنوز مشخص نیست!)
* آمریکا: قانونی به نام CIPA ( حمایت از کودکان در برابر اینترنت) در این کشور به تصویب رسیده که بر اساس آن کامپیوترهایی که برای استفاده عموم تعبیه شدهاند، به عنوان مثال در کتابخانهها، از سیستمهای فیلترینگ استفاده میکنند. گرچه این قانون در تمام ایالتهای این کشور به تصویب نرسیده و گرچه گروههایی در این کشور، این عمل را مغایر اصل دسترسی آزاد به اطلاعات میدانند، اما امروز این قانون در حدود ۶۵% کتابخانههای این کشور اجرا میشود و اتفاقاً طرفداران زیادی هم دارد!
منبع: دایره المعارف ویکی پدیا
+ نوشته شده در هجدهم خرداد ۱۳۸۶ ساعت توسط داروغه
|
به نام چاشني بخش زبانها